sluit SLUIT
PECPOWER, Speel mee en scoor 4 plekken langs de lijn
Sluiten
PEC Zwolle
 

José Graffigna: Wereldburger en zoon van Yuri Banhoffer

Het is zondagavond 22 december als er een trans-Atlantische telefoonverbinding wordt gelegd tussen Nederland en Chili. Het is in Nederland 22.30 uur, hoewel tijd natuurlijk een betrekkelijk begrip is, wanneer twee voetbalfanaten op verschillende continenten met elkaar bellen. De 41-jarige José Graffigna komt net een voetbalstadion uitgelopen, onderweg naar de busterminal. Zijn favoriete club San Luis heeft net een verdienstelijk punt gepakt en doet nog volop mee in de promotie naar de hoogste Chileense voetbalafdeling. José klinkt gematigd tevreden, hoewel je zijn goed verstaanbare, maar met Spaanse tongval doordrenkte Engels net zo goed anders zou kunnen interpreteren. Hij droomt er al jaren van: zijn twee favoriete voetbalclubs op het hoogste niveau in hun respectievelijke competities. PEC Zwolle gaf al het goede voorbeeld, nu San Luis nog.

Hoe een Chileen bij PEC Zwolle terecht komt? José vertelt, inmiddels zit hij in een drukke bus, in vogelvlucht zijn levensverhaal. Een verhaal waar vader Uruguay Gustavo Graffigna Banhoffer (bijnaam Yuri) als een rode draad doorheen loopt. Of doorheen voetbalt. De in de hoofdstad van Uruguay, Montevideo, geboren Yuri Banhoffer voetbalde in Chili toen kleine José geboren werd. En waar de voetbaltrektocht van pa ook langs ging, zoon José was van de partij. Zo verhuisde het toen 4-jarige baasje op een dag van Los Angeles naar Zwolle, want zijn vader had een contract getekend bij PEC Zwolle.

De tijd in Zwolle kan hij zich nog goed herinneren: ,,Ik ging er naar school en destijds sprak ik heel goed Nederlands. Ik pikte het allemaal bijzonder snel op. Helaas ben ik het nu verleerd, al kan ik het nog wel redelijk verstaan.’’ Wanneer ik hem vraag hoe hij de wedstrijden van zijn vader in het stadion beleefde, moet hij mij het antwoord schuldig blijven. ,,Ik kan me niet herinneren dat ik pa ooit een wedstrijd heb zien spelen in Zwolle, althans niet in het stadion, maar ik was er wel bijna altijd bij op de training.’’ Dan valt de naam Ron Jans. Destijds medespeler van pa Banhoffer, nu trainer van zijn favoriete PEC Zwolle. ,,Ik vind het leuk dat hij nu trainer is en ik vind dat PEC Zwolle het goed doet.’’ Hieruit blijkt wel hoezeer José nog betrokken is bij de vroegere club van zijn vader. Hij volgt de uitslagen op de voet en is sinds kort de eigenaar van twee prachtige wedstrijdshirts van PEC Zwolle, al zal hij één daarvan aan zijn vader moeten afstaan. ,,Ik ben bezig met het uitbreiden van mijn voetbalshirtcollectie. Ik heb nu een aantal shirts van clubs waar mijn vader gespeeld heeft en dan kan een shirt van PEC Zwolle natuurlijk niet ontbreken.’’ Via een flink aantal tussenpersonen is zijn wens uiteindelijk in vervulling gegaan. PEC Zwolle kreeg de contactgegevens van de Chileen en besloot twee shirts overzee te sturen, eentje voor hem en eentje voor zijn vader. ,,Ik ben de club ontzettend dankbaar en ik vind het geweldig dat dit interview in het magazine van PEC Zwolle komt te staan. Het is mooi dat PEC Zwolle ons niet vergeten is.’’

Tot slot moeten we het natuurlijk nog even over de WK-loting hebben. Aankomende zomer kruisen Nederland en Chili de degens in Brazilië om groep B te overleven. José verheugt zich enorm op deze wedstrijd, net als pa Banhoffer. ,,Uiteraard ben ik voor Chili, maar ik ben ook wel een klein beetje voor Nederland. Ik heb daar toch een deel van mijn jeugd doorgebracht. Het wordt in ieder geval een spectaculaire wedstrijd, want beide ploegen kunnen erg goed voetballen.’’ José Graffigna is een open boek, en zijn levensverhaal zou een boek op zich kunnen zijn. José is niet alleen een wereldburger, maar bovenal een wereldgozer.

Interview met pa (Yuri) banhoffer in drie talen
Hij kent nog een aantal woorden Nederlands, maar voor het gemak doen we het interview in het Engels, met af en toe een paar noodzakelijke Spaanse aanvullingen. De inmiddels 66-jarige Banhoffer woont net als zijn zoon in Chili in de buurt van de grote kustplaats Valparaiso. Daar moet ik beslist eens naar toe gaan, luidt zijn advies. Ik ga mijn best doen. Yuri Banhoffer is blij met het telefoontje vanuit Zwolle. Het is hem een eer dat hij nog niet vergeten is en dat zijn portret in het IJsseldelta stadion hangt. Op zijn beurt is hij PEC Zwolle ook nog niet vergeten. ,,Doe je de groeten aan Ype Hamming? Aardige gast.”

Omdat PEC Zwolle zicht onlangs heeft geplaatst voor de halve finale van de KNVB Beker, kunnen we niet om het afgekeurde doelpunt van Banhoffer in de bekerfinale van 1977 heen. ,,Ik kan nog steeds niet geloven dat die scheidsrechter mijn goal afkeurde. Er was niets aan de hand. Die dag is mij en PEC Zwolle groot onrecht aangedaan, dat voel ik nog steeds. Onbegrijpelijk.” De temperamentvolle Zuid-Amerikaan verduidelijkt wat er nu precies in die finale gebeurde: ,,We gingen vol vertrouwen die wedstrijd tegen FC Twente in. We speelden heel aardig en ik scoorde en goede goal. De scheidsrechter dacht daar dus anders over. Toen moesten we met een stand van 0-0 verlengen en kregen we uiteindelijk drie goals van FC Twente om de oren. Ik ben ervan overtuigd dat we hadden gewoon als mijn goal was toegekend.”

Banhoffer wordt via zoon José regelmatig op de hoogte gehouden van de actuele prestaties van PEC Zwolle. ,,Hebben ze verloren van Vitesse?” Hij lijkt enigszins aangedaan te zijn door dit nieuws.

Net als met zoon José, blikken we nog even vooruit op het komende WK. Banhoffer komt uit Uruguay en hoopt op een herhaling van de finale van 1950: Brazilië – Uruguay. ,,En wie weet worden we dan wederom wereldkampioen. Maar als ik de mensen in mijn omgeving moet geloven, heeft Chili een zeer sterke voetbalgeneratie. En Nederland is altijd goed, dus het is eigenlijk lastig te voorspellen…”

,,Bedankt voor het interview Yuri, muchos gracias”, zeg ik. ,,Daank jie wel!”



Bovenste rij v.l.n.r.: fysiotherapeut Ruud van Wijnen, Ype Hamming, Gerard van Moorst, Ron Jans, Kees Kornelis, Yuri Banhoffer en verzorger Klaas Mulder
Middelste rij v.l.n.r.: assistent trainer Gerrit Verwoerd, Ben Hendriks, Mel Holden, Jan Hendriksen, Carry Steinvoort, Koko Hoekstra, Rinus Israel en trainer Fritz Korbach
Onderste rij v.l.n.r.: Alex Kamstra, Jesper Rasmussen, Rene IJzerman, keeper Bob Nieuwenhout, keeper Bert van Geffen, Tjeerd van 't Land en John Frandsen